مقالات

فالوور و فروش دو خروجی از دو کار متفاوت‌اند؛ پستی که آدم جدید می‌آورد معمولاً همان پستی نیست که او را مطمئن به خرید می‌کند. هر پست باید فقط یکی از سه کار را انجام دهد — جذب مخاطب جدید، اعتمادسازی برای مخاطب موجود، یا فروش از مخاطب مطمئن — چون هرکدام ساختار متفاوتی لازم…

صفحه‌ی خالی سخت است چون هیچ سوالی نمی‌پرسد و مغز باید همزمان تصمیم بگیرد درباره‌ی چه بنویسد و همان لحظه بنویسدش — دو مهارت متفاوت که انجام همزمانشان هر دو را ضعیف می‌کند. راه‌حل حذف آزادی نیست، اضافه‌کردن قید است: مشخص‌کردن مخاطب، تغییر مورد انتظار، و یک چیز که عمداً حذف می‌شود. چرا صفحه‌ی خالی…

«امروز چی بذارم؟» جواب ندارد چون هیچ قیدی در خودش ندارد و هر جوابی می‌تواند درست باشد. سوال درست، قیددار است: کدام ستون محتوایی خالی مانده، کدام مانع خرید هنوز برداشته نشده. یک Brief سه‌خطی — برای چه کسی، بعدش چه چیزی عوض شود، چرا الان — همین قید را می‌سازد و انتخاب را ممکن….

برای اینکه بدونی چی برای پیجت پست کنی، اول مشخص کن این پست قرار است چه کاری بکند: جذب، اعتماد یا فروش — چون هر پست فقط یکی از این سه کار را خوب انجام می‌دهد. بعد به‌جای شروع از محصول، از یک نقطه‌ی دیگر شروع کن: اشتباه رایج مشتری، سوال تکراری دایرکت، یا یک…

پاسخ کوتاه: با دو حرکت. اول، فروش رو از یه پلتفرم به چند پایه پخش کن (سوشال + سایت + سرچ + کانال + خبرنامه) تا اگه یکی خوابید، کلِ کارت نخوابه. دوم، کار رو رو یه سیستم بنداز نه رو حضورِ لحظه‌به‌لحظه‌ی خودت، تا کسب‌وکار بدونِ تو هم بچرخه. این دو تا با هم،…

پاسخ کوتاه: محتوایی همیشه مشتری میاره که دو تا شرط داشته باشه: اول، رو داراییِ خودت (سایت) بشینه تا ماندگار بمونه نه اینکه با قطعِ هزینه دود شه؛ دوم، به‌جای معرفیِ محصول، جوابِ سوالی باشه که مشتری همین الان داره می‌پرسه. این دو تا با هم، محتوا رو از «هزینه‌ی ماهانه» به «داراییِ فروشنده» تبدیل…

پاسخ کوتاه: هیچ‌کدوم مطلقاً بهتر نیست، ولی منطقشون فرق داره. سوشال مثلِ بلندگو وسطِ میدونه و به همه می‌رسه — حتی به اونایی که محصولتو نمی‌خوان. سرچ به اونی می‌رسه که همین الان داره دنبالش می‌گرده. برای همین نرخِ تبدیلِ سرچ معمولاً چند برابرِ بازدیدِ تصادفیِ سوشاله؛ دقیق‌تر، کم‌پرت‌تر، بازده‌دارتر. سرچ یعنی رسیدن به اونی…

اینستاگرام کافی نیست. یه بخشِ مهمِ مشتری‌ها دقیقاً تو لحظه‌ی نیاز می‌رن گوگل و محصولتو سرچ می‌کنن — اون آدم خریداره، نه تماشاچی. سایت و سرچ این مشتری رو می‌گیرن، و برعکسِ پیجِ اینستا، داراییِ خودتن که کسی نمی‌تونه ببندتش. سوشال ویترینه؛ سایت مِلکِ خودته. اونی که سرچ می‌کنه، خریداره تو سوشال، تو می‌ری سراغِ…

تقریباً هیچ‌کس بارِ اول که اسمتو می‌شنوه نمی‌خره. خرید معمولاً جایی بینِ بارِ پنجم تا دهمِ مواجهه اتفاق می‌افته — وقتی برات آشنا شد و بهت اعتماد کرد. پس اگه یه پست گذاشتی و نفروخت، مشکل معمولاً «بد بودنِ محتوا» نیست، «کم بودنش»ـه. مشکل، کم بودنِ محتواست نه بد بودنش یه چیزی بگم که شاید…

چون ادمین معمولاً مجریه، نه استراتژیست. پست می‌ذاره، استوری می‌زنه، جوابِ دایرکت می‌ده — ولی تصمیمِ اینکه چی بگیم و چطور مشتری بسازیم، هنوز رو دوشِ خودته. و وقتی چند نفر هر کدوم یه تیکه‌ی کارو می‌کنن، هیچ‌کس مسئولِ نتیجه‌ی نهایی (فروش) نیست. محتوا رو نسپردی، فقط اجراشو سپردی یه اشتباهِ رایج: فکر می‌کنیم با…

اگه بازدید و فالوور داری ولی فروش نه، معمولاً مشکل از محصول (یا حتی تعدادِ مخاطب) نیست — از نبودِ تقاضاست. محتوای سرگرم‌کننده تماشاچی جمع می‌کنه؛ فروش وقتی میاد که محتوات هدفمند، برای محصولت تقاضا بسازه. تقاضا ساختنیه، نه منتظرموندنی. بازدید با خرید فرق داره پستت رفت اکسپلور؟ مبارکه. ولی بازدید که تو دخل نمی‌ره….